HAYTAP - Hayvan Hakları Federasyonu

SEVGİLİ Bekir Coşkun dünkü yazısında “yüreği kale kadınlar”dan söz ediyordu. Yazlıkçıların giderken terk ettikleri köpeklerin yaşama hakkı için Ortaca’da, ormanda bir kulübede mücadele veren bir kadının, Türkân Dağdelen‘in yüreğini bütün kadınlara pay ederek...

Evet, Türkân Hanım gibi yürekli kadınlar var Türkiye’de. Hatta geçen hafta bu köşede ben de birinden söz ettim.

Ama...

Ama iyi yürekli birkaç kadın sayesinde bütün kadınların “sevgi kalesi” olarak anılmasına razı değilim.

Bunu hak etmeyen çok kadın var çünkü.

Yine geçen hafta sözünü ettiğim, bakımını üstlendiği üç köpek yavrusunu kim bilir nereye atarak ölümlerine sebep olan da bir kadındı.

Türkân Hanım‘ın sahiplendiği o köpekleri bırakıp gidenler de kadınlardır. Çocuklar son dakikaya kadar yalvarmışlardır, eminim. Babalar razı olmuştur ama anneler direnmiştir... “Bakmayacaksınız, benim başıma kalacak!”

Çevrenizdekilere sorun... Hemen herkesin çocukluğunda, “bir kedi yahut köpek yavrusu edinme isteği ve buna şiddetle karşı çıkan anne” hikâyesi vardır.

İzin vermez anneler... “Ben onun tüyüyle falan uğraşamam!”

Tamam erkeklerden çok kadınlardır sokak aralarında, parklarda kedi, köpek besleyenler... Ama bir yandan karlı günlerde saçağın altına yaydığım halı parçasını fırlatıp atan komşularım da kadındır.

Sevgili Bekir Coşkun da bilir bunları.

“Bir kadın gördüğümde kedi yavrusu gibi sokulmak isterim” demesi, kimi kadınları yumuşatmak içindir bana göre. Halk arasında buna “Hırsıza anahtar teslim etmek” denir ki, karşıdakini adam etmek için fena bir yöntem değildir.

Bilirsiniz, bir iddiaya göre Atatürk‘ün “Türk milleti zekidir, çalışkandır” demesinin sebebi de gayrete getirme isteğiydi.

PAKİZE SUDA
HABERTURK
12/04/2010