Reklam

Sıradan Bir İnsan Olsaydım...

smaller text tool iconmedium text tool iconlarger text tool icon

Sıradan, ortalama bir insan olsaydım yaşam bu kadar üzmezdi beni herhalde. Bacağı kırık olduğu için anatomiye yollanan atın son yolculuğu da üzmezdi beni. Gözlerinde sanki bir damla yaş varmış gibi hüzünle bakan, uzun zamandır ihmal edilmiş ve aslında iyileşebilecek durumda olan atın bir müddet sonra iskeletinin yanından geçerken kimseler görmeden başını okşamak istemezdim. Bu hayvancıkların emekli olmaya hakları yok. Derslerde hep öğretilir, bir inekten yılda bir yavru alınmalıdır. Niye? Alamazsak kesime, süt verimi yüksek değilse kesime. Hastalanmış ve çok masraf olacaksa kesime ya da anatomiye… Emekli olamazlar, huzur içinde ölemezler; ama kadavra olabilirler.

 

Çok acı… Köylerde, kasabalarda veteriner hekimler en ücra yerlere giderler, en pis ahırlara girerler. İnsanlar da bunu bilir ve taksiye bineceklerine veterinere giderler, arabayla köylerine gelirler ve hayvanlarını muayene ettirip verebilecekleri en düşük fiyatı vermeye çalışırlar, sonuçta taksiden ucuza gelmiş olurlar. Bilmem anlatabiliyor muyum? Sıradan duyarsız bir insan olabilseydim keşke, bunu gerçekten istiyorum. İnsanların üzerinden bir ünvan kazandığı; ama bir gün olsun düşünmediği onlarca rat ve tavşan için üzülmezdim. Lokantalarda çöpe giden yemeklere üzülmezdim, bir köpekciğin karnını doyurabilirdik diye. Yollarda bacağı kırık, araba çarpmış hayvanları görmeden geçebilirdim; hatta köpek o bir şey olmaz derdim. Daha mutlu olurdum, kapımda miyavlayan kedileri doyurmadan kendi yemeğimi yiyebilirdim. Pahalı bir krem alacağıma mama alır köpeklere veririm demezdim. Hem kremin hayvanlar üzerinde denenip denenmediğini falan da düşünmezdim. Öyle hasta bir hayvanın medet uman bakışları beni etkileyemezdi, iyileşiyor diye sevinmezdim.  Böyle uğraşıp didinip en büyük yolculuklar bir küçük adımla başlar diye avunmazdım. Vicdan sahibi olmanın bedelini yürek ağrısıyla ödemezdim. 

 

Şimdi odamın camından son yürüyüşünü yaptığını bilmeden anatomiye giden ata bakıp da bu denli içim acımazdı.

İşte böyle dostlarım, bugün çok mutsuzum.

Yrd. Doç.Dr.Nilgün Gültiken

HAYTAP Samsun Temsilcisi

Geridönüş(0)
Yorumlar (1)Add Comment
ağlattanız beni
yazar ayşe av, Şubat 14, 2012
kalbim dayanamıyıp bir gün duracak bu acılara,ama ölmemeliyim daha yardım edilecek bir sürü gariban hayvan ver

Yorum yaz
daha küçük | daha büyük

security code
Lütfen görüntülenen karakterleri yazınız


busy
Son Güncelleme ( Çarşamba, 19 Ocak 2011 12:46 )  

www.mujo.in Blog | Güncel Bilgi, Haber, Müzik, Oyun, Film, Dizi, Fragman izle www.cyber-attackers.org Cyber Attackers Team Black Hats Community Turkish Hackers